Soon more info

Close

About

Galerie Dessers werd opgericht in Hasselt in 1978 en is bijgevolg bijna veertig jaar werkzaam als intermediair op het vlak van beeldende kunst.
Naast de galerie in Hasselt werd in 2005 een tweede vestiging opgericht in de Naamsestraat in Leuven die garant staat voor een weldoordachte link tussen de kunstliefhebber en een zeer gevarieerd hedendaags kunstaanbod.

Katrin Dekoninck is geschoold in tekenen, audiovisuele media en beeldhouwen. De laatste jaren heeft ze zich verdiept in het boetseren van modellen in klei. Dit in de eerste plaats lauter als hulpmiddel voor het maken van haar tekenwerk maar nu zijn haar beelden een onderdeel van haar oeuvre geworden. Katrin gaat spontaan boetseren en hieruit vloeit de inspiratie voor een tekening of animatie en ook omgekeerd. Meer en meer vloeien drie media in elkaar. Haar beelden zijn herkenbaar door hun specifieke houding en verborgen gezichten – verstrengelde figuren vaak in foetushouding. In haar werk legt ze datgene bloot wat zich achter de facade van de mens afspeelt namelijk emoties, geheime gedachten, verborgenheid, frustratie, angst, eenzaamheid en twijfel. Het zijn als het ware figuren met het ‘locked in syndroom’, ze zitten opgesloten in hun eigen gedachten wereld. Tekening na tekening of beeld na beeld legt ze deze intrieste kant van de mens bloot.


Het werk van Martijn kenmerkt zich door de vraagstelling, het duale, het zoeken naar de innerlijke identiteit van zijn geschilderde figuren. Hij noemt zichzelf een zoeker. Een gepassioneerde vorser die in het schilderen zowel ontlading als verslaving vindt. Zijn figuren zijn op het eerste zicht aantrekkelijk, maar krijgen bij dieper onderzoek veelal een ander (beladen) karakter met zich mee. Het innerlijk lijden dat in de werken schuilt is altijd ingetogen, nauwelijks waarneembaar, beschamend en soms zelfs sensueel.


Hans Bruyneel werkt de laatste jaren aan grote, filmische natuurlijke landschappen in felle kleuren, projecties van een dreigende wereld. Het zijn geen echte landschappen, maar artificiële schermen, beelden van landschappen die op een doek verschijnen. Filmische fantasieën. Droomlandschappen die Arcadië al lang achter zich hebben gelaten en helemaal ‘post-nature’ zijn: de band met elke fysieke werkelijkheid is doorgesneden, het geprojecteerde landschap beschenen met een giftig licht. De schilder laat de toeschouwer vol argwaan aan de rand van het beeld plaatsnemen en nodigt hem niet met een weids gebaar uit om denkbeeldig in die landschappen rond te wandelen. (uit een tekst van Jeroen Laureyns)

Eén van zijn droomlandschappen werd in 2016 geïntegreerd in de vaste collectie van het Museum van Elsene.


De mengeling van spanning en energie creëert een klimaat dat schommelt tussen het verlangen om in de mensheid te geloven en het bewustzijn van zijn capaciteit om het ongenoemde te creëren. De schilderijen van Franca Ravet begeleiden ons in deze primaire ervaring. Door een vrije en oprecht figuratie, zoekt zij onvermoeibaar naar de gemeenschappelijke codes die in elk van ons worden verankerd. Hierdoor herkennen we een deel van onszelf wanneer onze blik één van haar doeken kruist. “Ik ben steeds op zoek naar het evenwicht tussen abstractie en een persoonlijke figuratie met een voortdurende drang om een massa tekeningen te creëren om ze later te verwerken en te assimileren in samenstellingen die een veelvoudige onmogelijke lezing toelaten.”