Soon more info

Close

About

Shoobil Gallery is gelegen in de Museumstraat, in de directe nabijheid van de musea: M HKA, FOMA en KMSK.
Het initiatief gaat uit van Serena Baplu & Tosca Schuermans, moeder en dochter, twee vrouwen, twee generaties.
Ons objectief is om een divers tentoonstellingsprogramma te brengen met als doel hedendaagse kunstenaars en makers te ondersteunen en te promoten.
Vanuit een eerlijk idealisme investeren we in een podium; een zijspoor, een nieuwe denkwijze. We scheppen een materieel, intellectueel en sociaal kader.
Op regelmatige zondag namiddagen organiseren we lezingen, concerten, boekvoorstellingen met gratis koffie en homemade gebak om de sociaal artistieke functie van de galerie te benadrukken.
Gallery is een jonge galerie, gestart in 2015.
Vandaag hebben we een uitgebreid en maandelijks wisselend tentoonstellingsprogramma, met zowel binnen- als buitenlandse kunstenaars. Bij Shoobil heerst het element van verrassing. Dat is iets wat we altijd willen doen: ‘vreemd uit de hoek komen’ , puur vanuit de onderbuik een podium bieden aan goed werk.

ROSA VERLOOP

In het sculpturale werk van Rosa Verloop ( °1965 ) staat het menselijk lichaam centraal. Ze maakt voornamelijk vleeskleurige objecten uit nylon. Deze materiaalkeuze is heel bewust: nylon is een zacht materiaal, aaibaar en snel te vormen. Dit materiaal geeft haar werken een organisch effect. Tijdens het maakproces van van een nylonobject dienen vormen zich als het ware automatisch aan. De kunstenares laat zich leiden door het materiaal en bewerkt het door het nylon in te naaien met rood garen of door het te manipuleren met kopspelden. De vormen die op deze manier ontstaan, worden ervaren als misvormingen. Voor Rosa Verloop zit de kracht van haar werk net in deze (mis)vormen: ‘die kwetsbaarheid vind ik zodanig inspirerend dat ik ze laat zijn zoals ze is ontstaan.’


ERIKA COTTELEER

Illustratrice Erika Cotteleer (° 1972) behaalde aan de Antwerpse Academie het diploma van Meester in de Grafische- en reclamevorming. Daarna studeerde ze nog aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten.

Midden jaren negentig verwerft ze zich een stevige positie in de Vlaamse prentenboekenwereld.

Haar tekeningen zijn ruw en onaf, veeleer hard en zelden lief. Bovendien gebruikt ze minder voor de hand liggende kleuren als gifgroen, zwart of grijs.

Ze werkt graag met acrylverf, plakkaatverf, houtskool, viltstiften, kleurpotloden, krijt en Oost-Indische inkt. Marita Vermeulen omschrijft haar opmerkelijke stijl als volgt: “Haar illustraties zijn even naïef als complex en het is telkens een plezier om ze te ontcijferen.”