fbpx

< Newsfeed

De verzameling van Marina Yee

8 augustus 2019

Marina Yee is modeontwerpster en geeft les aan het KASK in Gent. Al snel na het veelbesproken begin van haar carrière (ze was één van de mythische Antwerpse Zes) koos ze voor een atypisch pad, waarin duurzaamheid een centrale waarde vormt. Yee keerde zich af van de spilzuchtige mode-industrie en koos in de plaats voor kleinschaligheid en ongebreidelde creativiteit.

“Ik ben een creatieve geest. Die creativiteit heb ik al mijn hele leven. Het is een ontembare kracht, soms vervelend, maar ook een zegen. Als kind verzamelde ik al spullen uit de goot en van straat: goedkope dingen zonder waarde, afval bijna. Anderen noemden die dingen ‘kapot’, ik noemde die ‘gekwetst’ en wou ze redden. Ik maakte er nieuwe dingen mee. Die drang was toen onweerstaanbaar, en nu nog altijd.”

“Ik ben bekend geworden als modeontwerpster, maar ben lang uit de mode gestapt. Ondertussen ben ik in mijn geest kunstenaar geworden. Mijn verzameling staat helemaal in functie van mijn creativiteit. Ik vind het leuk om met die oude dingen iets nieuws te maken. Wat ik maak zijn readymades. Met die op zich waardeloze spullen ga ik aan de slag. Ik plaats ze in een nieuwe context of assembleer ze op de manieren die ik beheers. Zo naai ik bijvoorbeeld objecten aan elkaar, of maak ik totems met het glas en de vazen.”

“Ik ben geen fanatieke verzamelaar die op zoek gaat naar zeldzame stukken. Ik verzamel de meest uiteenlopende dingen, meestal zonder waarde. Afgewaaide takken, houten blokken, kaders, ronde dingen zoals ringen en rondelletjes, stukken van kapotte paraplu’s en fietsen, vaasjes,  Ik heb ook een verzameling layouts en lettertypes die ik mooi vind. En ik heb zo’n dertigtal mappen met knipsels. Bijvoorbeeld schilderijen die in interieurs hangen, of meubels, of lampen. Regelmatig ook dingen die ik heel raar vind, maar die mij inspireren.… Kringwinkels zijn mijn favoriete roofterrein. Maar ik neem nooit de evidente dingen, wel de spullen die niemand wil.”

“Ik verzamel heel wat, maar mijn verzameling heeft wel degelijk structuur. Ik weet van nagenoeg alles waar het ligt. Veel stuks zijn bovendien gelabeld. Mijn woonkamer dient als mijn atelier, hoewel mijn zoon het eerder een museum noemt (lacht). Daar verzamel ik objecten, geplaatst zoals in een installatie. Er is een schilderhoek, een klein bureau, een hoek met stoffen, een verzameling glasobjecten, een collectie vaasjes, … Ik heb ook een hoek voor mijn collages. Ik durf wel eens stiekem een boekje van bij de tandarts mee te nemen als daar een mooi beeld in staat. Mijn kunstboeken durf ik ook aan flarden te snijden als ze de collages kunnen dienen.”

Hoewel de meeste spullen in haar verzameling weinig waarde hebben, zitten er wel wat speciale dingen tussen.

“Ooit kreeg ik van mijn mama een klein labeltje met Yee erop. Het was zo’n label dat je in kinderkledij naait. Dat lintje heb ik nog altijd. Het is banaal voor iemand anders, maar voor mij is het bijzonder. Ik heb het ook gebruikt als label”.

“Ik heb geen kunst in huis van anderen, wel kunstboeken waaruit ik werken snij en ophang. Ik hou enorm van Egon Schiele, Spilliaert en Picasso. Ik hou ook van de emoties in het werk van Louise Bourgeois en Man Ray.”

Marina is een bezige bij, want recent heeft ze opnieuw een kledingcollectie op de markt gebracht.

“Na 30 jaar heb ik, opnieuw een heel beperkte collectie op de markt gebracht. Het is een lijn van  jassen en hemden, mijn signatuurstuks. De collectie ligt in een paar winkels in Tokyo, Parijs en Brussel. Nu zit ik aan de derde collectie en heb ik daarnaast ook een tweede lijn opgestart: een upcyclecollectie gemaakt van bestaande jassen waar ik een nieuw stuk van maak. Die lijn is heel gelimiteerd, en elke creatie is afhankelijk van het bronmateriaal. De stuks worden op bestelling gemaakt, dus er is altijd een onverwachts element, geen twee jassen zijn identiek. Daarom ligt mijn hele slaapkamer ondertussen vol met tweedehands jassen.”

Hoe ziet ze haar plaats in het huidige modesysteem?

“Ik denk holistisch en ben idealistisch. De collectie die ik nu voer is voor mij een business, die in de echte wereld staat en bepaalde waarden uitdraagt. Mijn kleren worden gedragen door echte mensen, het zijn geen fantasmes. Creativiteit op zich is niet zo interessant als je het niet verbindt met een maatschappelijk aspect, vind ik. Ik heb enorme bewondering voor creatieven met een maatschappelijke impact: mensen die nadenken over onze steden, over oplossingen om te streven naar minder vervuiling en verspilling. Mijn kleren maken op hun manier een statement. Ze zijn heel uitgepuurd, en staan absoluut los van hypes. Ik zoek naar de essentie. Iets uitzinnigs maken is heel makkelijk in de mode, maar iets maken dat blijft is veel moeilijker. Het ontwerpen is voor mij een zoektocht naar iets dat enerzijds tijdloos is maar anderzijds “een hoek af” heeft. In die zone opereer ik graag. Daar ligt mijn sterkte. Vandaag heb ik de ervaring om daarmee naar buiten te komen.”

Stay informed