fbpx

< Newsfeed

Mijn eerste keer – Rozemarijn De Keyser

10 juli 2019

Het hing een beetje stiefmoederlijk in de hoek op de derde verdieping van de galerie. Zonder kader, zonder uitleg. Het omschrijven als liefde op het eerste gezicht zou niet juist zijn. Het bleef gewoon in mijn hoofd zitten. Ik zocht het online op en toonde het aan iedereen in mijn omgeving. Nadat het 10 dagen non-stop door mijn hoofd had gespookt stuurde ik een bericht naar de galerie om te zeggen dat het schilderij thuishoorde bij mij.
Niet per se in mijn huis. Maar bij mij.

Het is een klein olieverfschilderijtje van Guy Slabbinck en ik kocht het bij Arrière-Pensée op het Sint-Pietersplein. Het kostte 500 euro en sinds ik de knoop heb doorgehakt, heb ik er nog geen moment spijt van gehad. Je kan het volgens mij wat vergelijken met tattoos: je begint met eentje en niet veel later komt er een tweede of derde bij. Enfin, dat denk ik, want ik heb geen tattoos.

Op het werk zien we één man die het gezicht van een andere man tot pulp slaat. De titel van het werk is ‘Op zijn muil’. Het is een vrije interpretatie van Goya. Sommige mensen vinden het shockerend. Ik vind het hard, maar ook heel grappig. Daar staan ze dan, de mannetjes, in hun blootje op die schoenen en opgetrokken kousen na. Het is duidelijk dat die twee er heel eventjes niet uitkomen. Ach ja, ik zie er elke keer andere of nieuwe dingen in. Dat vind ik geruststellend. Ik denk niet dat ik het beu zal zijn binnen een jaar of vijf.

Het schilderijtje hangt voorlopig in mijn slaapkamer. Ik ben nog niet klaar om het elke dag met iedereen te delen. Het is heel eventjes helemaal van mij alleen. Daarna komt het in mijn leefruimte en mag iedereen er zijn meningen of inzichten over spuien.

Ben ik nu een verzamelaar? Ik heb altijd al vanalles verzameld. Mijn huis heeft meerdere hoekjes die omschreven kunnen worden als ‘wunderkammer’. Voor ik dit schilderij kocht, had ik al een werk van Marieke De Munck, een vriendin van me. Maar dat is anders, want er was een persoonlijke connectie en die was er nu niet. Althans: toen ik de aankoop deed. Ondertussen heb ik Guy Slabbinck leren kennen, en het blijkt een fijne man te zijn. Gelukkig maar: het was jammer geweest als het dan een anus was gebleken.

Of dit de aanzet is naar een collectie? Ik vrees van wel. Pas toen ik de prijslijst in de galerie te pakken kreeg, zag ik dat dit werk eigenlijk binnen mijn bereik lag. Ik vind dat galeries zeker transparanter moeten zijn over hun prijzen, want kunst is soms niet zo duur als je denkt. Vanaf nu ga ik af en toe wat geld opzij leggen voor een nieuw, uniek werk. Dat is mijn plan.

Stay informed