Soon more info

Close

About

Cindy Wright brengt op BAD een voorsmaakje van haar solotentoonstelling “Dead Poetry” die in het najaar zal doorgaan in het kasteel van Gaasbeek.

De grootschalige schilderijen en houtskooltekeningen van Cindy Wright spelen precies op de kruising tussen schoonheid en verval. Haar humeurige stillevens plaatsen zichzelf in de vanitas-traditie van de Vlaamse en Nederlandse oude meesters uit de 16e & 17e eeuw, aangezien ze vaak levenloze objecten uit de natuurlijke wereld als haar onderwerpen selecteert. Wrights experimenten met geschiedenis en haar composities omvatten, naast de archetypische symbolen zoals de menselijke schedel, verwijzingen naar hedendaagse massaconsumptie en moderne levensstijl. Het resultaat uit zich in prachtig morbide beelden uit concrete studies en experimenten met rottend fruit en vruchten, dode dieren en fotografie. Wright heeft niet het voornemen om de kijker te shockeren, noch wil ze ‘de waardeloze aard van alle aardse goederen en bezigheden’ moraliseren zoals het gemeenschappelijk onderliggende motief in de traditionele vanitas schilderijen. Ze portretteert het verval in al haar pracht en praal, esthetiek en glamour. De dood is niet alleen onvermijdelijk, maar ook noodzakelijk; het is een brandstof voor het leven, een vonk voor evolutie.

Waarom zijn we zo angstig (om te kijken)? Is datgene wat wordt afgebeeld werkelijk zo afstotelijk als de sociale normen ons leren of heeft ons verzet om te kijken meer te maken met de moeilijkheid van het aanvaarden van onze menselijke kwetsbaarheid? Kunnen we schoonheid vinden in datgene wat we afschuwelijk vinden? Kunnen we onze oordelen neerleggen en gewoon kijken, voorbij vastliggende connotaties en associaties? Hoe objectief is onze perceptie?
Ze stelt deze vragen niet enkel met betrekking tot de inhoud van haar werk, maar ook met betrekking tot de formele kwaliteiten. Terwijl de monumentale schilderijen op het eerste gezicht fotorealistisch lijken, blijkt bij nader inzien dat Wright niet voornamelijk geïnteresseerd is in een gladde “echter dan echte” voorstelling van de werkelijkheid. Wright blijft een schilder, haar penseelstreken blijven zichtbaar; in de diepte, textuur en tactiliteit van de verf.

We zien het traject van de tijd onherroepelijk marcheren in de details van het dagelijkse leven, door het oog voortdurend gewaarschuwd voor het vastleggen van de minigebeurtenissen in het grote thema van haar werk. Haar idealistisch, maar ook realistisch, streven naar momentopnamen van de kortstondige feitelijkheid van dingen helpt ons onze ogen te zuiveren van het lawaai rondom ons en biedt ons een duidelijkheid in het bevroren moment.

De schilderijen hebben een pakkend claustrofobisch effect, de kijker wordt gedwongen om in detail verschillende soorten materie en texturen als glinsterend vet, blinkende plastic, vlees, bont, enz. … te aanschouwen. Paradoxaal genoeg is de impact van Wrights schilderijen het meest uitgesproken op een aanzienlijke afstand van het doek, waar de details van de grootschalige trompe l’oeil in het beeld samensmelten. Verplaatst men zich dichter tot het doek, dan vervloeien de details in een semi-abstracte verfhuid en verdwijnen ze in penseelstreken.

Op BAD brengt Cindy een voorsmaakje van haar solotentoonstelling “Dead Poetry” die van 7 september tot en met 4 november zal doorgaan in het kasteel van Gaasbeek. De Nederlandse componist/luitspeler Jozef Van Wissem zal voor de tentoonstelling een nieuwe soundscape componeren die zal worden opgenomen in het Kasteel zelf.

Cindy Wright (°1972) woont en werkt in Antwerpen. Ze behaalde de meestergraad in de schilderkunst aan de Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen. Haar postgraduaat werkte ze af in het Hoger Instituut voor Schone Kunsten (HISK). Ze werd geselecteerd voor verscheidene prijzen waaronder de prijs van de ‘Jeune peinture belge” in 2005. Ze nam deel aan verscheidene nationale en internationale museumtentoonstellingen o.a. in het Chelsea Art Museum N.Y., Musée des Arts Décoratifs in Parijs en Momu in Antwerpen.