Soon more info

Close

About

Op BAD presenteert Koen Wastijn een installatie met afgietsels van termietenheuvels Termite One samen met zijn nieuwe creatie Traffic of Traffic, een neonsculptuur van het verkeersknooppunt Groot-Bijgaarden. Beide onderwerpen gaan over massale bewegingen.

Koen Wastijn (°1963) maakt werk vanuit een maatschappij- en cultuurkritische attitude. Hij neemt verschillende facetten van onze samenleving onder de loep. Hij maakte zijn eerste stappen in kunstmiddens als helft van het duo Deschuymer.& Wastijn. In 1993 behaalde hij de Prijs van de Jonge Belgische Schilderkunst. Hij nam deel aan belangrijke tentoonstellingen zoals Beeld/Beeld (1994 Muhka), L’Empreinte (1997 Centre Georges Pompidou Paris), Worldexpo 2000 (Belgisch Paviljoen Hannover).

Termite One

Termite One is een sculpturengroep van vijf afgietsels van bestaande termietenheuvels in Arnhem Land, het tropische noorden van Australië. De kleinste meet 40 cm en de grootste 2.50 m. De heuvels zijn in het landschap gericht op de as noord-zuid en worden ‘cathedral type’ genoemd door hun naaldvorm. Van deze natuurlijke originelen wordt eerst een mal in silicone vervaardigd om nadien de sculptuur in fortonplaaster te gieten. Als nieuw origineel is deze sculptuur geen slaafse reproductie van de natuur, maar eerder een interpretatie van de natuur waarin de lijnen van de mallen duidelijk zichtbaar blijven. In het positieve afgietsel zijn donkere plekken en brokjes te zien: sporen van de oorspronkelijke rode aarde met bauxietelementen. Bauxiet is het basisbestanddeel van aluminium dat de termieten gebruiken om hun indrukwekkende architectuur stukje per stukje neer te zetten. Tijdens de silicone fase worden elke dag een paar nieuwe siliconelagen ter versteviging aangebracht en de nacht als droogtijd gebruikt. De termieten werk op hun beurt tijdens de nacht om hun bouwwerk zo goed mogelijk te restaureren. Hierdoor is de sculptuur in een soort constructie- en reconstructie-strijd verwikkeld.
Termite One werd in 2005 in de GrantPirrie Gallery in Sydney opgebouwd en achtereenvolgens in Breda ,Keulen en Brussel getoond.

Traffic of Traffic

De neonsculpturen van de reeks Traffic of Traffic zijn een weergave van belangrijke verkeersknooppunten : Schengen, Groot-Bijgaarden, Lummen . Als knooppunten tussen epicentrum en periferie verwerken ze dagelijks een enorme in-en uitstroom van een snel veranderende stad of agglomeratie. Ze staan symbool voor een fysisch en mentaal sas, waar verschillende wegen elkaar kruisen en van richting veranderen.
De schijnbare esthetiek van de lichtsculptuur wordt afgeleid van een zuiver functionele tekening door wegingenieurs uitgerekend. Het harde witte licht van het argon gas in de neonbuisjes wordt een puur energetisch gegeven: het tweerichtings verkeer wordt weg gestraald terwijl de energie overheerst.

Er heeft zich duidelijk een implosie van de mythologie van snelheid en beweging voorgedaan vanaf de jaren ’30 met de opgestarte praktische militaire bereikbaarheid (Autobahn) via de jaren ‘50 en ’60, tijd van de opkomende snelheid, rijkdom en vooruitgang, vermengd met een absoluut vertrouwen in de verplaatsing als teken van succes en vrijheid.
De jaren ’70 luidden het failliet van dit gevoel in vanaf de petroleum-crisis en de steeds toenemende files tot de dieselgate in de 21ste eeuw
De sculptuur degradeert het fysieke verkeer van mensen en goederen tot een verouderde representatie van data die op het net rondflitsen, zigzaggend tussen hack-netten. De data, die alle vorm van contaminatie moeten vermijden, maken van ons wezens die op het hier en nu gepind zijn.
Niettegenstaande de referenties naar de wereld van de uitputtende mobiliteit illustreert de sculptuur niet het toepasselijk domein van snelweg tot data highway . Ze is een tegenwoordigheid tussen progressie en regressie, tussen gisteren en morgen ,tussen concreet en abstract, uiteindelijk laat ze zich liever voelen als een kompas in een bestuurloze en losgeslagen wereld.