Soon more info

Close

About

Ook in deze nieuwe werken duikt het ‘verleden’ op en blijkt deze nog maar eens een niet te bannen medespeler van de kunstenaar. Martyn heeft een onmiskenbaar proustiaans verlangen naar vervlogen tijden en het ongrijpbare mysterie dat eraan vastkleeft, zonder echter nostalgisch of melancholisch over te komen.
De bezonnen manier waarop de kunstenaar het onderwerp benaderd, met name zijn focus op de composities en de onvermijdelijke leegtes ertussen, staat hem toe volledig af te stappen van een resultaatgerichte werkwijze. Door een ongedwongen toets en gelaagde techniek slaagt Martyn erin om de complexe opbouw van de werkelijkheid te suggereren.
De schilderijen worden aanvankelijk vrij coloristisch aangezet en daarna steeds opnieuw oversaust met transparante grisailletinten. Hij bekomt een sterke gelaagdheid door iedere verflaag te fixeren met transparante acryl. Soms schuurt hij terug tot op het vorige beeld of nog dieper. 
De beelden zitten gevangen onder een melkachtige sluier waardoor hij een soort holografisch, gepolijst effect bekomt. Het zijn ongrijpbare taferelen waarbij een zekere afstand duidelijk voelbaar is. Met die kenmerkende techniek onderlijnt hij het enigmatische, reflexieve aspect van zijn werk.

Wouter Verbeke